yerba mate paragway

Nazwał tą roślinę francuski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Jest to dwupienna roślina pochodząca z Ameryki Południowej. Ostrokrzew paragwajski sięga około 15 m wysokości. W realu rośnie w typowych dla tej rośliny zbiorowiskach leśnych, zwanych yerbales, w skład których wchodzą również rodzaje z grupy wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych.

Tereny te, dziś nie rzadko zniszczone w wyniku rabunkowego zbierania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie. Czas zakwitu ostrokrzewu przypada na okres od października do grudnia. Białe kwiaty skupione są w pęczkach, z których rozwijają się czarne jagody. Liście są podłużne, o wielkości do 5 cm, zimozielone. Zbiory z z jednego krzaka są dokonywane co trzy lata, w trakcie których można uzyskać nawet do 65 – 85 funtów suszu. Prócz yerba mate paragwajskiego zbiera się też liście innych odmian, np. I. Amara, I. Theezan.

Liście rodzimych ostrokrzewów wykorzystywali też północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów przyrządzana była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.